|
|
|
My¶liwi w¶ród zwierz±t
|
|
|
Paj±ki
|
|
|
|
|
Paj±ki dziêki
specjalnym gruczo³om na koñcu odw³oka produkuj± wydzielinê
bia³kow± zwan± nici± pajêcz±. Za pomoc± tej nici buduj±
konstrukcje zwan± pajêczyn± o kszta³cie najczê¶ciej
spiralnym. Powsta³a w ten sposób sieæ stanowi pu³apkê dla
ofiar paj±ka. Paj±k oczekuje
na ofiarê w centrum sieci, lub na jej obrze¿u. Wpadaj±cy ma
lepk± sieæ owad powoduje drgania informuj±c paj±ka o
zdobyczy. My¶liwy zbli¿a siê do ofiary oplata j± nici± i
wstrzykuje jad parali¿uj±cy, lub p³yn umo¿liwiaj±cy
trawienie. Istnieje kilka gatunków paj±ków. które ¿yj± w
koloniach, buduj± olbrzymie pajêczyny i poluj± zespo³owo.
Jeden z gatunków paj±ków chwyta swoje ofiary na
"lasso". Wisz±c na przednich odnó¿ach rozpo¶ciera
pomiêdzy odnó¿ami tylnymi niæ i oczekuje na zdobycz. Kiedy
jaki¶ owad zbli¿y siê wystarczaj±co blisko, wyrzuca odnó¿a
i zarzuca lasso na ofiarê oplataj±c j± nici±. |
|
|
|
|
Modliszka
|
|
|
|
|
Modliszka posiada parê
bardzo silnych chwytnych ramion. Jest to ¶miertelna broñ
dla ofiar tego owada. Pozostaj±c w bezruchu, lub ostro¿nie
zbli¿aj±c siê do ofiary, wyczekuj±c moment, kiedy ofiara
jest w zasiêgu jej ¶miertelnych ramion. Szybki chwyt uniemo¿liwia
ucieczkê. Zdobycz po¿erana jest na miejscy.
|
|
|

|

|

|
Ale zdarza siê, ¿e
sam my¶liwy staje siê ofiar±. Modliszka zosta³a zauwa¿ona
przez jaszczurkê, której ju¿ nie ucieknie. |
|
|
|
|
|
|
Kameleon
|
|
|
|
|
Kameleon nale¿y do
najlepiej wyposa¿onych my¶liwych. Ma niezale¿nie obracaj±ce
siê oczy. Mo¿e zmieniaæ swój kolor upodobniaj±c siê do
otoczenia. Ma bardzo chwytny ogon oraz chwytne koñczyny.
Posiada jêzyk, którym chwyta zdobycz z du¿ej odleg³o¶ci. |
|
|

|
Wszystkie te cechy
rekompensuj± mu bardzo powolne poruszanie siê. |
|
|
|
|

|

|

|
Kiedy my¶liwy zbli¿y
siê na odpowiedni± odleg³o¶æ, wyrzuca d³ugi i lepki jêzyk, którym
przyci±ga zdobycz. |
|
|
|
|
|
|
Lampart |
|
|
|
|
Lampart jest dla wielu symbolem si³y.
Po mistrzowsku pod os³on± nocy podkrada siê do ofiary. Wspania³e umaszczenie maskuj±ce pomaga mu zbli¿yæ siê do
zdobyczy na blisk± odleg³o¶æ. Wszystkie koty dobrze widz± w ciemno¶ci, jednak nie odró¿niaj± barw. Widz± w kolorze niebieskim i zielonym. Lampart polega równie¿ na czu³ym wêchu.
W ciemno¶ciach podkrada siê do zdobyczy bardzo blisko jak tylko jest to mo¿liwe. Skok i szczêki
zaciskaj± siê na szyi ofiary mia¿d¿±c tchawicê. Lampart
poluje samotnie i aby uchroniæ swoj± zdobycz przed padlino¿ercami (hieny) wci±ga swoj± zdobycz na drzewo. Czêsto lampart patroszy ofiarê, przez co staje siê l¿ejsza. W
przeciwieñ- stwie do lwów, które dziel± siê zdobycz±
lampart, jako samotny my¶liwy zjada ofiarê sam.
|
|
|
|
|
Gepard |
|
|
|
|
Najszybsze zwierze l±dowe ¶wiata - gepard jest stworzony do sprintu i do zabijania. Kot ten ma wspania³y wzrok przystosowany do polowania w
ci±gu dnia. Ma lekki szkielet i op³ywowy kszta³t. Osi±ganie du¿ych prêdko¶ci gepard
zawdziêcza budowie krêgos³upa, który jest bardzo giêtki umo¿liwiaj±c wyginanie ca³ego cia³a. Ogon porusza
siê jak ster umo¿liwiaj±c zwroty w
czasie po¶cigu.
Wszystko to sprawia, ¿e gepard jest maszyn± do osi±gania du¿ych
prêdko¶ci. Mo¿e biec z prêdko¶ci± 100 km/godzinê. Gepard przez d³ugi czas wypatruje horyzont w poszukiwaniu ofiary. Wypatrzywszy zdobycz zbli¿a
siê niezauwa¿ony na odleg³o¶æ 45 metrów od ofiary. Biegn±c gepard wytwarza ciep³o, które jest niebezpieczne dla przegrzania mózgu, dlatego musi szybko schwytaæ ofiarê.
Biegnie szybko i krótko. Drapie¿nik zarzuca pazury w ofiarê, przewraca j±, wbija k³y w gard³o przegryzaj±c
tchawicê. Szybko zjada ofiarê, aby nie zosta³a odebrana przez lwa, lub padlino¿erców (hieny).
Gepardy rodz± siê z instynktem ³owieckim. M³ode æwicz± techniki polowania. Kiedy dorosn± pozwoli im to byæ efektywnymi my¶liwymi. |
|
|
|
|
Or³y |
|
|
|
|
Or³y nale¿± do
najwiêkszych ptaków drapie¿nych. Wiêkszo¶æ or³ów ³±czy siê w pary na ca³e ¿ycie.
Ptaki te zak³adaj± gniazda na wierzcho³kach drzew lub na niedostêpnych wystêpach skalnych. Or³y posiadaj± silny zakrzywiony dziób i silne szponiaste palce.
Rozpiêto¶æ skrzyde³ przekracza 2 m. Posiadaj±c dobry wzrok or³y wypatruj± ofiary siedz±c na ga³êziach drzew, lub szybuj±c w powietrzu wykorzystuj±c pr±dy wznosz±ce. Na
wypatrzon± zwierzynê (gryzonie, gady, p³azy, drobne ssaki, ryby) orze³ spada lotem nurkowym chwytaj±c ofiarê swoimi
szponami. Wiêkszo¶æ or³ów nie jest padlino¿ercami. |
|
|
|
|
|
|
|
Sowy
|
|
|
|
|
Rekiny
|
|
|
|
|
najgro¼niejszy ¿ar³acz bia³y (rekin ludojad). Najwiêksze z nich np. rekin wielorybi (najwiêksza ryba) ¿ywi siê planktonem. Rekin odnajduje swoj± zdobycz przy pomocy
wspaniale rozwiniêtych zmys³ów. Dziêki wêchowi potrafi zlokalizowaæ ofiarê z odleg³o¶ci kilku kilometrów. Dziêki s³uchowi odbiera fale niedostêpne dla ucha ludzkiego. Woda dobrze przenosi d¼wiêki, dlatego odleg³o¶æ ta mo¿e siêgaæ nawet dziesi±tek kilometrów. Niektóre rekiny posiadaj± do trzech tysiêcy ostrych jak brzytwa zêbów u³o¿onych w kilka rzêdów, które w miarê ich ubywania wymieniaj± siê. Wiele gatunków rekinów atakuje ofiary, które s± zbyt du¿e do spo¿ycia w ca³o¶ci, w zwi±zku z czym ograniczaj± siê one do wyrywania fragmentów ich cia³a. Rekin ludojad i ¿ar³acz tygrysi maj± olbrzymie, szerokie, pi³kowane zêby, znakomicie dostosowane do pozyskiwania w ten sposób po¿ywienia. Wiele koleniokszta³tnych ma zarówno w dolnej, jak i w górnej szczêce ma³e, zachodz±ce na siebie, zbli¿one zêby o ostrych krawêdziach. Dzia³aj± one niczym ostrze pi³y i mog± byæ u¿ywane do odcinania kawa³ków ofiary. W dolnej szczêce wygryzacza znajduj± siê du¿e, wysoce wyspecjalizowane, przypominaj±ce pi³ê zêby. Kiedy rekin tego gatunku atakuje, wbija dolne zêby w cia³o ofiary, a górn± warg± przysysa siê do niej, po czym wykonuje pe³ny obrót (o 360°), wycinaj±c w ten sposób okr±g³y kawa³ek miêsa. W ten sposób ma³y rekin mo¿e atakowaæ znacznie wiêksze od siebie zwierzêta, jak du¿e ryby i wieloryby. |
|
|
|
|
Krokodyle
|
|
|
|
|
Wilki
|
|
|
strona w opracowaniu |
|
|
|